Het begon in 1997 toen ik naar de Universiteit van Kaapstad ging in Zuid-Afrika voor mijn scriptie getiteld: “De representatie van intercultureel contact in de Zuid-Afrikaanse en Nederlandse jeugdliteratuur: een vergelijkende studie”. Ik heb altijd gedacht dat de manier waarop je de karakters van verschillende afkomst portretteert in een kinderboek en de manier waarop ze met elkaar interacteren een invloed heeft op het kind dat het boek leest. Is dat niet hetzelfde met gender? Als we onze kinderen boeken geven waar een vrouw wordt afgeschilderd als ondergeschikte of waar een vrouw wordt vernederd door een man, veronderstellen we dat dit een effect kan hebben op de perceptie van gender door het kind, toch? Ik neem aan dat er daarom zo goed wordt gelet op dit aspect in kinderboeken.

Ik woon in Nederlands sinds 1995 en ik moet toegeven dat ik nooit aandacht had geschonken aan de manier waarop het intercultureel contact wordt afgeschilderd in de Nederlandse kinderboeken wat betreft de viering van Sinterklaas totdat ik zelf moeder werd van mijn half Afrikaanse dochter. En toen ik het deed, schrok ik bij het lezen van verschillende kinderboeken waar het zwarte personage ( Zwarte Piet genoemd) een clownesque knecht was van een blanke man, die steeds als een dommerd werd behandeld. Er komen niet zo vaak zwarte karakters in Nederlandse kinderboeken voor en ik dacht: kijk wat voor een model je één keer per jaar krijgt! Ik zocht en zocht naar andere boeken die ik kon gebruiken om aan mijn dochter voor te lezen over Sinterklaas zonder dat ze zou worden blootgesteld aan een schadelijke representatie van dat gedeelte van haar identiteit. Helaas vond ik niet wat ik zocht. Daarom besloot ik zelf een boek te maken. Ik wilde dat boek per se aan mijn dochter voorlezen bij haar derde Sinterklaas. In het begin nam ik me voor een paar exemplaren te printen voor haar en haar vriendjes in de Hema, maar snel kwam ik erachter dat er meer gezinnen in Nederland het leuk zouden vinden om aan hun kinderen een boek over de vrolijke viering voor te lezen zonder geconfronteerd te worden met de — voor sommigen— minder vrolijke kant daarvan. Op dat moment besloot ik van een klein project voor mijn dochter over te stappen naar een groter project voor alle dochters en zonen van Nederlandse en niet-Nederlandse families die hier wonen en die het leuk zouden vinden om Lola’s Sint aan hun kind voor te lezen.

 

 

 

 

 

 

 

Everything started in 1997 when I went to the University of Cape Town in South Africa for my thesis about youth literature with the title: “The representation of the intercultural contact in the South African and Dutch literature: a comparative study”. I have always thought that the way one portrays the characters with different backgrounds in a childrens’ book, as well as the way they relate to each other in the story, would surely influence the children who read that book. Isn’t it the same with regard to gender? If we give our children books to read where the woman is portrayed as inferior to the man, or where the woman is put down by the man, we assume it can have an effect on the childrens’ perception, don’t we? I guess this is why nowadays this aspect is taken good care of in childrens’ literature.

 

I have been living since 1995 in the Netherlands and I must confess I never paid attention to the way the intercultural contact is represented in Dutch childrens’ literature concerning the Sinterklaas celebration, until I myself became a mother of my half African daughter. And when I did, I was horrified to read several childrens’ books where the black character (called Zwarte Piet) was a clownish servant of a white man, most of the time treated as a stupid person. Well, you don’t very often see black characters in Dutch childrens’ books and look what a nice model is offered once in a while! I searched and I searched other books that I could read to my daughter about this celebration. I wanted to find something that would not expose her to a damaging representation of this part of her identity. Unfortunately I did not find such a book. This is why I decided to write it. I was determined to have that book to read to her before the 3rd Sinterklaas celebration of her life. At the beginning I thought I would only print a couple of copies for her and her friends in the Hema, but soon I found out there were many more families in the Netherlands who would very much enjoy reading a book to their children about this happy celebration, without being exposed to the less happy side of it. And at that moment I decided to go from this little project for my daughter into a big project for all the daughters and sons of Dutch and non-Dutch families who would love to read Lola’s Sint.